Edwin's Journaal

<edwin@bitstorm.org>

Gedachten en belevenissen van Edwin Martin.

    Edwins journaal
  1. februari 2011
  2. januari 2011
  3. juni 2010
  4. april 2010
  5. februari 2010
  6. januari 2010
  7. december 2009
  8. november 2009
  9. oktober 2009
  10. september 2009
  11. augustus 2009
  12. juli 2009
  13. juni 2009
  14. mei 2009
  15. april 2009
  16. maart 2009
  17. februari 2009
  18. januari 2009
  19. december 2008
  20. september 2008
  21. augustus 2008
  22. juli 2008
  23. juni 2008
  24. mei 2008
  25. april 2008
  26. februari 2008
  27. december 2007
  28. november 2007
  29. september 2007
  30. augustus 2007
  31. juli 2007
  32. juni 2007
  33. mei 2007
  34. april 2007
  35. maart 2007
  36. januari 2007
  37. december 2006
  38. november 2006
  39. oktober 2006
  40. september 2006
  41. augustus 2006
  42. juli 2006
  43. juni 2006
  44. mei 2006
  45. april 2006
  46. maart 2006
  47. februari 2006
  48. januari 2006
  49. december 2005
  50. november 2005
  51. oktober 2005
  52. september 2005
  53. augustus 2005
  54. juli 2005
  55. juni 2005
  56. mei 2005
  57. april 2005
  58. februari 2005
  59. januari 2005
  60. december 2004
  61. november 2004
  62. oktober 2004
  63. september 2004
  64. augustus 2004
  65. juli 2004
  66. juni 2004
  67. mei 2004
  68. april 2004
  69. maart 2004
  70. februari 2004
  71. januari 2004
  72. december 2003
  73. november 2003
  74. oktober 2003
  75. september 2003
  76. Jolies weblog
  77. Leora

Ziekenhuisagressie eigen schuld

zo 7 feb 2010 17:51

Als je wel eens een ziekenhuisserie hebt bekeken, denk je dat op de eerste hulp een team artsen en verplegers klaar staat om gewonden op te vangen. "Elke seconde telt", hebben we immers zo vaak gehoord.

Uit eigen ervaring in Amsterdam weet ik dat de werkelijkheid heel anders is. Er gebeurt een ongeluk en omdat je de ernst niet goed kan inschatten haast je je zo snel als je kan naar de eerste hulp van het dichtsbijzijnde ziekenhuis. In de wachtruimte vind je alleen wachtende patienten. Dan zie je een portier/bewaker en gaat daar op af. Hij werpt een blik en zegt dat je in de wachtkamer moet blijven wachten.

Na vijftien minuten heb je nog geen witte jas gezien. En hoe weet de portier dat je geen directe hulp nodig hebt? Hij heeft toch geen medische scholing? Krijg je alleen directe hulp als het bloed uit je aderen gutst?

Ik kan me goed voorstellen dat de combinatie van het ontbreken van informatie, de mogelijk bedreigende situatie en de afwezige hulpverlening bij sommige patiënten kunnen leiden tot een stressniveau waar ze niet mee om kunnen gaan. Met agressie en alle narigheid tot gevolg.

Dit zou eenvoudig te voorkomen zijn als een vriendelijke verpleger regelmatig komt kijken en de wachtenden gerust stelt. Dat is ook prettig voor de andere wachtenden die misschien niet agressief zouden worden.

Maar nee, de ziekenhuizen bezuinigen liever en laten de patiënten aan hun lot over. Met het gevolg dat af en toe iemand uit zijn vel schiet en de politie "moet" worden ingeroepen. Alsof dat een goede oplossing is.

Ik keur agressief gedrag absoluut niet goed, maar de communicatie van de ziekenhuizen naar patiënten is minstens zo slecht.

Wilders als Pakistaan

vr 5 feb 2010 23:10

Met de St Andrews Face Transformer kun je niet alleen spelen met iemands uiterlijk op verschillende leeftijden, maar ook iemands ras (euh... etnische achtergrond) veranderen. Het resultaat ziet er verassend echt uit. Hoe zie jij eruit met de kenmerken van een ander ras?